سوانح و ضرورت ايمني كار

سوانح و ضرورت ايمني كار

اثرات ناشي از يك سانحه<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

يك مثال درباره پيامدهاي يك سانحه لزوم رعايت كردن حفاظت و ايمني كار را روشن تر مي سازد كه در زمان وقوع حادثه تنها همكاري كه دچار سانحه مي شود از اين واقعه لطمه نمي بيند بلكه اثرات منفي يك سانحه عموم را دچار ضرر و زيان مي سازد.

آمار مربوط به ايمني كار:

هرگاه آمار مربوط به سوانح يك سال مورد بررسي قرار گيرد و در مقايسه با سالهاي قبل مشخص شود كه تغييراتي هر چندناچيز در جهت پايين آمدن سوانح بوجود آمده است روشن است كه اين امر ناشي از فعاليتها و زحماتي است كه متخصصين ايمني و بهداشت كار چه در زمينه كار چه در زمينه تبليغ بعمل آورده اند.ولي با اين حال همان آمار بطور وحشتناكي تكان دهنده هستند.از ميان فاكتورهاي گوناگوني كه در اين زمينه كارساز بوده اند مي توان از درك صحيح و واقعي علل بروز سوانح تلاش مجدانه متخصصين ايمني كار براي جلوگيري از بروز سوانح و ساير اقدامات حفاظتي نام برد.معمولادر سوانح فقط به سوانحي كه رسما گزارش شده باشند اهميت داده مي شوند مثلا شخص بيمه شده اي بر اثر يك سانحه كشته و يا مجروح منجر به مرگ باشد و يا اينكه بيشتر از سه روز مطاقا قادر به كار نباشد.

مسلم است كه رقم واقعي سوانح بيشتر از رقم سوانحي است كه به ترتيب فوق اعلام شده باشد ولي ان ارقام از نظر امار سوانح بي اعتبار است.

آمار سوانح در يك كارخانه اتومبيل سازي با پرسنلي در حدود بيست هزار نفر كه رعايت حفاظت و ايمني كار در آن كارخانه در سطح قابل قبولي است.در سال 1979 نشان مي دهد كه از 2635 سانحه و بيماري شغلي فقط 15.4 درصد آن از نوع سوانح قابل اعلام بوده است يعني هر كدام بيش از 3 روز فاقد توانايي انجام وظيفه بودند .از اين تعداد 13.2 درصد سوانح كاري است كه بطور مستقيم و غير مستقيم در محل كار رخ داده اند .1.8 درصد سوانح در راه و بالاخره 0.4 درصد بيماريهاي شغلي را تشكيل دادهاند. در مقابل ارقام ذكر شده 84.6 % از نوع سوانح بر اثر كار و در راه بوده اند كه باعث از كار افتادگي تا سه روز شده اند.بر اساس گزارش پزشك 3 % سوانح فقط در همان روز سانحه از كار دور مانده اند و 1% سوانح از 1 تا 3 روز و 4.3% بدون ترك كار و به عبارت ديگر داوطلبانه به كار ادامه داده اند و 79% سوانح از نوعي بوده اند كه نياز به مراجعه به پزشك نداشته است. با توجه به امارهاي ارائه شده در اين مجموعه توليدي تعداد سوانح 5.4 مرتبه بيشتر از تعدادي بوده است كه بر اساس تعداد سوانح گزارش شده تصور مي شد.

براي ارگانهاي بهداشت و ايمني كار اين گونه سوانح مانند سوانح گزارش شده مورد توجه و دقت قرار گيرد.

ميل به كم شدن سوانح كه در سالهاي آخر منحني تصوير مذكور مشاهده مي شود, نتيجه اقدامات پيشگيري كننده و بازدارنده بسيار قوي در مورد شناسايي بموقع كانونهاي خطر و معاينات وسيع پزشكي كار است.

هر چند كه فقط 10% تمام سوانح كاري گزارش شده سوانح در راه است ولي سهم سوانح در راه منجر به مرگ در كل سوانح كار و بيماريهاي شغلي در حدود 29 % است. در سال 1973 مخارج سوانح ( جلوگيري و مراقبت از سوانح معالجات خسارت ترميم ) بالغ بر 6.5 ميليارد مارك آلمان غربي بوده است.

در ميان 26.8 ميليون شاغل 2.5 ميليون سانحه گزارش شده است كه از اين تعداد 5885 سانحه منجر به مرگ شده است .خطرات كاري كه شاغلين را تهديد مي كند در تمام بخشهاي اقتصادي برابر نيست .

3/2 : وسعت و حجم ايمني كار:

همانطور كه مي دانيد دامنه يك حادثه بسيار بيشتر از صدمات وخسارتهاي است كه متوجه يك همكارمي شود.همكاري كه دچار سانحه بيمه است و مخارج ناشي از صدماتي كه بر اثر سانحه به وجود مي آيد توسط بيمه پرداخت مي شود و اگر وسايل و ماشين الات نيز بيمه باشند خسارات حاصله نيز جبران ميشوند.

ولي موضوع مهم اين است كه هر سانحه علاوه بر خسارات جاني و مالي پيامدهاي نا مطلوبي براي سازمان و تشكيلات مي اورد كه در برابر آنها بيمه اي وجود ندارد و نمي توان آنها را جبران نمود.در اين مورد بررسيهاي بيشماري انجام شده يك بررسي كه در ايالات متحده انجام شده است نشان ميدهد كه در مورد 330 اتفاق كه مي توانستند منجر به يك سانحه شوند 300 مورد آن بدون صدمات جسمي ولي لغلب همراه با خسارات مالي و 30 مورد آن به صدمات جسمي منجر شده است چنانچه از ديدگاه اقتصادي به موضوع توجه گردد متوجه م يشويم كه نتيجه فعاليت بخش ايمني كار داراي ارزش زيادي نيست اگر فقط به سانحه و پيامدهاي آن نوجه شود.

كار مهمتر اين است كه با علتهايي مبارزه شود كه مانع محدود كردن بيماريها , صدمات جسمي و خسارات مالي مي شوند. در امارهاي ارائه شده تعداد خسارات مالي 10 برابر خسارات جاني است.

نتايج بررسي هاي انجام شده آشكار مي سازد كه سانحه نيز پديده اي است مانند كاهش كارايي يا بالا رفتن مخارج , يعني يك نوع ضرر و زيان در توليد و اقتصاد و باز واضح است كه با سوانح بايستي با همان سلاح مبارزه كرد كه با نارسايي هاي صنعتي مبارزه مي شود يعني علاج قبل از واقعه.

جلوگيري از نارساييهاي صنعتي يكي از وسايل اصلي موفقيت كاري است.كيفيت كميت و مخارج توليد در محلهاي كار تاثير پذيري نزديكي با ايمني دارد.موفقيت در جلوگيري از بروز خسارات يكي از علايم موفقيت در اداره و هدايت واحدهاي توليدي است.

/ 0 نظر / 14 بازدید